O nas

---

Centrum Medyczne Instytutu Psychosomatycznego – Poradnia Psychosomatyczna powstało w 1992 roku jako poradnia specjalistyczna w zakresie leczenia zaburzeń psychosomatycznych, nerwic, uzależnień, zaburzeń odporności. Obecnie Poradnia mieści się w Centrum Warszawy, przy ul. Mokotowskiej 3 lok. 6.

W 1997 Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) w uznaniu wieloletniej współpracy naukowej zakwalifikowała Instytut Psychosomatyczny jako "WHO Participing Center".

Psychoterapeuci, psycholodzy i lekarze psychiatrzy wchodzący w skład naszego zespołu, zrzeszeni w różnych organizacjach zawodowych lekarzy i psychologów, kierują się w swojej pracy psychoterapeutycznej i leczniczej dobrem pacjenta i fundamentalnymi zasadami etycznymi, które znalazły swój wyraz w:

* Ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego,
* Kodeksie Etyki Lekarskiej,
* Kodeksie Etycznym Psychoterapeuty Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego,
* Kodeksie Etyczno-Zawodowym Psychologa Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

Szczególne znaczenie przywiązują do przestrzegania zasad tajemnicy zawodowej obowiązujących w Polsce oraz do systematycznego superwizowania swojej pracy. Wszystkie informacje dotyczące naszych pacjentów są objęte tajemnicą lekarską, której przestrzegają zarówno lekarze, jak i psychoterapeuci.

Prowadzimy również w ramach umowy z Urzędem Miasta Stołecznego Warszawy bezpłatne szkolenia edukacyjne Szkoła Rodzenia.

Cennik usług

---

Nasi specjaliści

---

Filia

---

Centrum Medyczne IPS Filia Nr 1 NZOZ
03-571 Warszawa
ul. Korzona 111
Tel./ faks (0-22) 678-15-65; 678-15-75; 678-15-85
ipskorzona@ips.pl

MEDYCYNA RODZINNA, PORADNIA SPECJALISTYCZNA


Poradnia świadczy nieodpłatne usługi w ramach kontraktów z NFZ w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej - POZ:

Specjalistyczne porady lekarskie:

- Interna
- Pediatria
- Laryngologia
- Okulistyka
- Chirurgia ogólna i naczyniowa
- Ginekologia – opieka nad kobietą w ciąży
- Dermatologia
- Neurologia
- Ortopedia i chirurgia – leczenie wad postawy, schorzeń narządów ruchu,
urazów kostno-mięśniowo-stawowych, skrzywień kręgosłupa, dyskopatii
- Medycyna pracy – badania wstępne i okresowe
- Badania kierowców
- Badania laboratoryjne
- EKG

PROGRAMY SPECJALNE
PROWADZONE W CENTRUM MEDYCZNYM FILIA NR 1
INSTYTUTU PSYCHOSOMATYCZNEGO W WARSZAWIE

I. Program szczepień ochronnych przeciwko grypie populacji z grupy szczególnego ryzyka (osób od 65 roku życia) dla mieszkańców m.st. Warszawy. Szczepienia finansowane przez Urząd Miasta Stołecznego Warszawy.
Grypa to nie tylko cięższe przeziębienie. To ostra, wirusowa i bardzo zaraźliwa choroba.
Osoby szczególnie narażone na nią i jej powikłania to te powyżej 50 roku życia, oraz dorośli i dzieci z chorobami przewlekłymi (układu oddechowego np. astmą, układu krążenia, nerek, wątroby, hematologicznymi i metabolicznymi np. cukrzyca). Groźna jest również ze względu na jej powikłania, takie jak: bakteryjne zapalenie płuc, pogorszenie przebiegu chorób przewlekłych, powikłania ze strony płuc i serca). Powikłania te mogą być śmiertelne. Zgony w wieku powyżej 50 lat stanowią 85% ogółu zgonów z powodu grypy. Natomiast ok. 90% zgonów związanych z grypą dot. osób powyżej 65 roku życia.
Szczepienie to najskuteczniejsza metoda zapobiegania zachorowaniom na grypę i jej ciężkim powikłaniom. Szczepionka przeciw grypie zawiera fragmenty „martwych” wirusów. Nie może wywołać grypy. Chroni organizm przez cały rok. Skuteczność szczepienia przeciw grypie osób poniżej 65 roku życia ocenia się na 70-90%. U osób starszych obniża zachorowalność na tę chorobę o 60% i związaną z nią śmiertelność o 70-80%. Najlepiej się szczepić przed sezonem epidemicznym – wrzesień, październik, a także w listopadzie, grudniu, styczniu lutym, czy nawet w marcu. Osoba, która nie zaszczepiła się przeciw grypie podejmuje podwójne ryzyko, ponieważ naraża siebie na zakażenie grypą, a także gdy zachoruje, naraża na zakażenie swoich bliskich – to może być szczególnie niebezpieczne dla dzieci, kobiet w ciąży i osób w podeszłym wieku. Znajdują się oni w grupie osób wysokiego ryzyka wystąpienia poważnych powikłań pogrypowych a nawet śmierci.
Osoba chora na grypę może stanowić zagrożenie dla tych, dla których grypa może być potencjalnie groźna. Dlatego szczepienia przeciw grypie są zalecane także zdrowym osobom, opiekującym się osobami szczególnie narażonymi na grypę i jej powikłania. Należy pamiętać, że dla tych osób powikłania pogrypowe mogą być śmiertelne.

II. Program profilaktyki chorób układu krążenia przeznaczony jest dla pacjentów zadeklarowanych do danego zakładu opieki zdrowotnej na terenie województwa mazowieckiego, którzy w 2008 r. są w 35, 40, 45, 50 oraz 55 roku życia i u których dotychczas nie została rozpoznana choroba układu krążenia, którzy ponadto w ciągu ostatnich 5 lat nie korzystali z badań w ramach programu profilaktyki chorób układu krążenia (także w zakładach opieki zdrowotnej z poza województwa mazowieckiego).
Badania profilaktyczne wykonywane są bezpłatnie przez każdego lekarza rodzinnego bez skierowania.
Należy wiedzieć, że nadciśnienie tętnicze (wartość RR powyżej 140/90 mmHg), palenie tytoniu, niska aktywność ruchowa, nadwaga i otyłość, sprzyjają chorobom układu krążenia. Uczestnictwo w programie pozwala uzyskać informację o stopniu ryzyka zagrożenia tymi chorobami.
W ramach tego programu przeprowadzany jest wywiad – ank

Szkoła rodzenia

---

- Aktualności

- O nas

- Program

- Uczestnictwo

- Kursy

- Cennik

Towarzystwa i stowarzyszenia naukowe

---

Sekcja Medycyny Psychosomatycznej Polskiego Towarzystwa Lekarskiego

Psychosomatyka, której rozwój uległ szybkiemu przyspieszeniu w latach siedemdziesiątych ma swoje podstawy w polskiej tradycji medycyny klinicznej traktującej równoprawnie biologiczne, psychologiczne i społeczne aspekty zdrowia i choroby. Rozszerzenie kontaktów z medycyną i psychologią krajów Europy Zachodniej oraz Stanów Zjednoczonych zaowocowało stworzeniem klimatu dla powołania w 1984 roku Sekcji Medycyny Psychosomatycznej (SMP) Polskiego Towarzystwa Lekarskiego oraz w kolejnych latach Sekcji Chorego Somatycznie Polskiego Towarzystwa Psychologicznego i Sekcji Polskiej Europejskiego Towarzystwa Psychologii Zdrowia, które w dalszych latach realizowały wspólnie programy szkoleniowe i naukowe.

Sekcja Medycyny Psychosomatycznej realizowała swoje załozenia poprzez organizację corocznych zjazdów naukowo-szkoleniowych w Kołobrzegu (zorganizowano ich łącznie 14) oraz kwartalne posiedzenia naukowe sekcji w Warszawie.

Dwukrotnie organizowano w Polsce sympozja satelitarne dużych imprez międzynarodowych:
- European Conferences on Psychosomatic Research (Marburg - 1988),
- European Conferences on Psychosomatic Research (Helsinki - 1990).

W 1998 roku zorganizowano w Szczecinie Międzynarodowe Sympozjum: III Bałtycką Konferencję Psychosomatyczną. W 2000 roku organizowane jest w dniach 23.06. - 25.06. w Bydgoszczyjubileuszowe XV Sympozjum Sekcji wspólnie z Polskim Towarzystwem Psychiatrycznym z udziałem 500 uczestników, w tym szeregu znaczących autorów krajowych i zagranicznych.

SMP opublikowała cztery tomy pamiętników ze zjazdów Sekcji oraz kilkanaście pozycji książkowych z zakresu psychosomatyki.

Znaczacym krokiem dla propagowania podejścia psychosomatycznego w praktyce ogólnolekarskiej było utworzenie Polskiego Stowarzyszenia Balintowskiego, które wydzieliło się z SMP oraz wykształcenie pierwszej grupy liderów.

Do odnotowania jest szereg inicjatyw realizowanych z udziałem członków Sekcji. W 1992 roku utworzono Towarzystwo Edukacji Psychologicznej z siedzibą w Krakowie organizujące coroczne zjazdy oraz wydajace kwartalnik "Sztuka Leczenia", którego wydawcą jest Instytut Psychosomatyczny, a prof. Bohdan W. Wasilewski jest zastępcą redaktora naczelnego.

Obecnie Sekcja Liczy 197 aktywnych członków. W roku sprawozdawczym 2006 zorganizowala między innymi dwa sympozja pod tytułem „Aktualności medycyny psychosomatycznej” oraz „Psychosomatyczne aspekty wypalenia”. Na posiedzeniach naukowych wygłoszono około trzydzieści referatów i odbyło się kilka sesji warsztatowych. Sekcja współpracuje z Komitetem Rozwoju Człowieka PAN, Sekcją Psychosomatyczną Zdrowia PTP, Towarzystwem Edukacji Psychosomatycznej, Sekcją Psychosomatyczną Kliniczną Dzieci PTP, Polskim Stowarzyszeniem Balintowskim, Stowarzyszeniem „Jestem” – projekt profilaktyczny. Sekcja współpracuje również z zagranicznymi towarzystwami i instytucjami, jak College of Psychosomatic Medicine oraz Stress and Anxiety Research Society. Sekcja brała udział w redakcji pozycji książkowych „Aktualności psychosomatyki wieku rozwojowego i dorosłości”.

Sekcja Psychosomatyczna
Prof. Leszek Szewczyk
Klinika Pediatrii, Endokrynologii i Neurologii
AM w Lublinie
ul. Chodźki 2
20-093 Lublin
tel. (081) 718 54 40
fax. (081) 741 07 00
e-mail: akulik@kul.lublin.pl


Sekcja Homotoksykologii Polskiego Towarzystwa Lekarskiego

Sekcja została powołana wiosną 1993 roku. Jej zadaniem jest stymulowanie rozwoju szkolenia w zakresie stosowania kompleksowych leków homeopatycznych oraz wspomaganie badań naukowych tego zakresu. Sekcja działa we współpracy z Międzynarodowym Towarzystwem Homotoksykologii, organizując począwszy od 1993r. liczne szkolenia i sympozja naukowe. Aktualnie Sekcja realizuje, z udziałem uznanych specjalistów, program zajęć warsztatowych, dotyczących leczenia kompleksowymi lekami homeopatycznymi stanów chorobowych spotykanych w praktyce o

Anty Aging – czyli jak przedłużyć młodość; nowy trend w medycynie

---

dr n. med. Katarzyna Siewierska-Wasilewska
specjalista immunolog, mikrobiolog
kwasilewska@ips.pl
Centrum Medyczne Instytutu Psychosomatycznego Warszawa
ul. Mokotowska 3 lok. 6
tel.: (0-22) 854 57 84


Jednym z pytań, które zadajemy sobie od wieków jest pytanie „Dlaczego się starzejemy ?”, a następnie zastanawiamy się „Jak możemy zatrzymać lub odsunąć starzenie”, czy można przechytrzyć zegar biologiczny i sprawić, że będziemy młodsi niż wynika to z naszej metryki? Istnieją dwie główne teorie na temat starzenia się – starzenie programowe i przypadkowe. Teoria programowego starzenia się mówi, że rozwój człowieka jest kierowany przez zegar biologiczny, który ustanawia czas zachodzących w ciele zmian. Zegar ten może być kontrolowany przez hormony lub podporządkowany genetyce. Według teorii przypadkowego starzenia się, w miarę jak organizmy się starzeją, są niszczone przez przypadkowe zdarzenia, jak atak wolnych rodników, stres, dysbiozę i ogólne wyniszczenie.

Do niedawna jedyną metodą poprawy naszego wyglądu i „przedłużania młodości” był skalpel chirurga. Aktualnie, by zatrzymać młodość, nie musimy oddawać się w ręce chirurga. Istnieją inne, mniej drastyczne i bezpieczniejsze metody. Ponadto, pozwalają one uzyskać trwalszy efekt. U progu nowego tysiąclecia większość ludzi na świecie żyje o 20 lat dłużej niż ich rodzice. Łatwo zauważyć, dlaczego tak jest. Wiele osób racjonalnie się odżywia, ma lepszą opiekę lekarską i prowadzi zdrowszy psychiczny i fizyczny tryb życia. Specjaliści różnych dziedzin przyczynili się do postępu we wszystkich kategoriach dotyczących zdrowia, aby pomóc ludziom jak najdłużej zachować sprawność i dobre samopoczucie.

Wychodząc naprzeciw potrzebom współczesnego świata została stworzona nowa gałąź medycyny, która również wśród polskich lekarzy ma już swoich reprezentantów. Określa się ją mianem medycyny anty-aging (z ang. przeciw starzeniu). W Instytucie Psychosomatycznym stanowi ona również jedną z dziedzin, którymi zajmują się nasi specjaliści.



Anty-aging obejmuje szeroki wachlarz różnych zagadnień, do których można zaliczyć następujące kategorie:
- zdrowie fizyczne – obejmujące badania kontrolne ogólne, zmiany
hormonalne, profilaktykę przeciwnowotworową, diagnostykę i terapię przewodu
pokarmowego, terapię antynikotynową, szczepienia ochronne, zdrowa dieta,
detoksykacja organizmu
- umysł i zmysły – ćwiczenie pamięci, usprawnianie pracy umysłu, wzrok i
słuch
- dobre samopoczucie – zdrowie emocjonalne, życie seksualne, terapia
psychoseksualna, relaksacja, radzenie sobie ze stresem, pomoc
psychologiczna po stracie bliskiej osoby, stany depresyjne, planowanie
przyszłości, syndrom pustego gniazda
- asysta i pomoc osobom starszym i niepełnosprawnym – opiekunowie
zajmują się sprawowaniem bezpośredniej opieki nad osobami starszymi, pomocą
w codziennych czynnościach m.in.: ścielenie łóżka, ubieranie pacjentów,
karmienie, mycie itp., drobne prace porządkowe. Bardzo ważnym elementem
pracy jest udzielanie wsparcia psychicznego, rozmowa i zachęcanie do
aktywnego spędzania czasu
- animatorzy czasu wolnego osób starszych – organizują kluby, wycieczki,
spotkania osób starszych
- medycyna estetyczna – pielęgnacja skóry ciała i twarzy, pielęgnacja
włosów, konsultacje chirurgów plastycznych, dentystyka kosmetyczna,
utrzymanie prawidłowej wagi
- usprawnianie fizyczne – ćwiczenia gimnastyczne, wzmacnianie siły w
wytrzymałości mięśni ćwiczenia napinające mięśnie, rozwijanie elastyczności,
domowa sala ćwiczeń.

W ciągu ostatnich lat dokonano zadziwiającego postępu w dziedzinie biogerontologii – dziedziny zajmującej się badaniem biologii starzenia się. Miejmy nadzieję, że dal

Publikacje

---

- Rozmowa z prof. B. Wasilewskim

- Anty Aging – czyli jak przedłużyć młodość; nowy trend w medycynie

- Koenzym Q10 – czyli ubichinon

- Układ nerwowy a układ odpornościowy – czyli wpływ emocji na zdrowie

- Wpływ mikroflory jelitowej na układ odpornościowy człowieka

- Wpływ toksyn na nasz organizm i odporność

Koenzym Q10 – czyli ubichinon

---

dr n. med. Katarzyna Siewierska-Wasilewska
specjalista immunolog, mikrobiolog
e-mail: kwasilewska@ips.pl
Centrum Medyczne Instytutu Psychosomatycznego Warszawa
ul. Mokotowska 3 lok. 6
tel.: (0-22) 845 57 84


Koenzym Q10 zwany również „eliksirem młodości” jest substancją, która w sposób miarodajny uczestniczy w procesach generujących energię w organizmie. Po raz pierwszy koenzym Q 10 został zidentyfikowany przez naukowców w 1957 roku, a głównie przez angielskiego badacza Petera Mitchella, który za swe osiągnięcia otrzymał w 1978 roku nagrodę Nobla. Zaś dwukrotny laureat Nagrody Nobla, Linus Pauling, chwalił koenzym Q10 jako „jedno z najważniejszych odkryć nauki o żywieniu w ostatnich dziesięcioleciach”, uważając go za gwaranta długotrwałego zdrowia serca.
Koenzym Q10 znajduje się wszędzie w przyrodzie, produkowany jest również przez organizm człowieka, jednak w niewystarczającej ilości. Dlatego też nie zalicza się go lub zalicza tylko z pewnymi ograniczeniami do witamin. Ponieważ takie związki można znaleźć w naturze wszędzie, mówimy także o ubichinonach, od łacińskiego słowa ubi, co znaczy „wszędzie”. Ubichinony występujące w całym świecie ożywionym różnią się między sobą długością przywieszonych łańcuchów bocznych. Wewnątrz ludzkich komórek znaleziono dotąd tylko takie, których łańcuch składa się z dziesięciu części – stąd określenie Q10.
Koenzym Q10 odpowiedzialny jest za dostarczenie komórkom energii, poza tym jest doskonałym antyutleniaczem chroniącym przed szkodliwym wpływem wolnych rodników. W ten sposób Q10 przyczynia się do tego, że do uszkodzenia komórek nie dochodzi w ogóle, a jeśli już powstały, to komórki mogą zostać zregenerowane.
Produkcja własna koenzymu Q10 przez organizm (produkowany jest w wątrobie) zmniejsza się u każdego człowieka z wiekiem, mniej więcej po trzydziestym – czterdziestym rokiem życia. Badania wykazały, iż powstały w ten sposób niedobór jest m.in. ważną przyczyną typowych procesów starzenia się. Następstwem jest osłabienie skóry, spowolnienie odnowy komórkowej i pojawienie się zmarszczek. Dodatkowo zawartość koenzymu Q10 we krwi ulega zmniejszeniu przy znacznych obciążeniach psychicznych, takich jak stres i dużym wysiłku fizycznym oraz złej diecie i niehigienicznym trybie życia, a w ciężkich stadiach tzw. chorób cywilizacyjnych, takich jak dolegliwości sercowe, cukrzyca, choroby nowotworowe i chorobliwa otyłość, niemal zawsze jest obniżony. U ludzi starszych, spożywających niewiele mięsa, ryb, orzechów i warzyw strączkowych – może wystąpić niedobór koenzymu Q10. Niedobór koenzymu Q10 doprowadza do zaburzeń energetycznych, które mogą negatywnie wpływać na funkcjonowanie organizmu. Na przykład, gdy normalna ilość koenzymu Q10 w naszym organizmie spada o 25% , to mogą wystąpić zaburzenia w pracy serca i układu krążenia, jak również może pojawić się nadciśnienie i wiele innych chorób. Czy można tzw. gołym okiem stwierdzić u kogoś niedobór koenzymu Q10? Tak, objawami jest np. wiotczenie skóry, spowolnienie procesów odnowy komórkowej i pojawienie się zmarszczek.
Naukowe badania potwierdziły niezbicie, że koenzymy są bardzo ważne dla funkcjonowania enzymów. Bez nich komórki nie mogłyby oddychać, odżywiać się, bronić ani też odnawiać. Natomiast sam koenzym Q10 można przyrównać do małej elektrowni zasilającej serce. Jest on bowiem odpowiedzialny za dostarczanie komórkom energii, wzmacniając mięsień sercowy w jego pracy. Poza tym jest także antyutleniaczem, chroniącym przed szkodliwym wpływem wolnych rodników. To jeszcze nie wszystkie dobroczynne działania tej niby witaminy. Q10 zwiększa wyraźnie odporność organizmu, hamuje utlenianie się cholesterolu w tzw. złą frakcję, obniża ciśnienie krwi i ma zastosowanie w leczeniu m.in. cukrzycy i otyłości.
Koenzym Q10 znajduje się w mitochondriach komórkowych, które można nazwać swoistymi elektrowniami organizmu. Zależność jest prosta: im więcej pracujemy – tym więcej zużywamy Q10. Na dokładkę po

Wpływ toksyn na nasz organizm i odporność

---

dr n. med. Katarzyna Siewierska-Wasilewska
specjalista immunolog, mikrobiolog
e-mail: k.wasilewska@ips.pl
Centrum Medyczne Instytutu Psychosomatycznego Warszawa

„Energia dociera tam, gdzie skierujesz swoją uwagę”
Stephen Langley


W grudniowym numerze „Optymalnika” artykuł Pani Danuty Jarmołowicz przybliżał Państwu tematykę toksyn. Chciałabym kontynuować ten temat, ale omawiając go od bardziej medycznej strony.
Po pierwsze, co to są toksyny – to trujące związki chemiczne, które nie mają smaku ani zapachu. Są wszechobecne, znajdują się w wodzie, powietrzu, glebie i pożywieniu. Duże ich dawki powodują ostre zatrucia, a ich leczeniem zajmują się lekarze toksykolodzy, ale równie niebezpieczne są bardzo małe dawki, które wchłaniamy wraz z pożywieniem lub oddychając zatrutym powietrzem wielkich miast.
Związki toksyczne mogą być magazynowane wszędzie, ale najczęściej gromadzą się w tkance tłuszczowej, nerwowej, wątrobie, włosach i paznokciach. Długotrwałe dostarczanie toksyn do organizmu i zaburzony proces ich usuwania mogą być powodem zatrucia organizmu, które skutkuje bólami głowy, alergiami, problemami skórnymi, zaburzeniami hormonalnymi, nadwagą, niepłodnością, niską wagą urodzeniową noworodków, chorobami nowotworowymi oraz schorzeniami układu nerwowego.



Źródła substancji toksycznych są wszelakiego rodzaju, najczęściej są to spaliny samochodowe (zawierające szkodliwe pierwiastki takie jak ołów, cyna, cynk, platyna),dodatki żywnościowe (barwniki, konserwanty, wzmacniacze smaku, przeciwutleniacze), pasze używane w hodowli zwierząt z dodatkami antybiotyków i hormonów, używki (papierosy, alkohol, narkotyki), nawozy sztuczne oraz stres.
Należy pamiętać także, że nieprawidłowe relacje pomiędzy ilością spożytego pokarmu a możliwością jego strawienia są przyczyną zatrucia. Nie strawione pożywienie zalega, kisi się i ulega procesom gnilnym, a powstałe z nich substancje (Np. indol, fenol) są niebezpiecznymi truciznami. Jeśli ich ilość przerasta możliwość samoistnej degradacji, mogą one gromadzić się w tkankach, będąc w ten sposób podłożem wielu chorób.
Jedną z przyczyn spożywania
nadmiernej ilości pokarmów jest sztuczne „udoskonalanie” żywności, w czasie którego ginie wiele składników. W celu uzupełnienia ich braków, zjadamy większą ilość zubożałych w witaminy i sole mineralne produktów. Efektem tego jest zanieczyszczanie naszego organizmu. Najczęściej spożywane pokarmy to głównie sztucznie barwione napoje i słodycze.
Pamiętajmy, także stres jest naszym wrogiem. Każda sytuacja stresowa zakłóca normalne funkcjonowanie organizmu, pozbawia nas energii niezbędnej dla prawidłowego przebiegu różnych procesów – trawienia, oddychania komórek, zaopatrzenia tkanek w niezbędne produkty.
W rezultacie wzrasta drastycznie ilość toksyn, dodatkowo stres powoduje, że sięgamy po używki, pomagające zmniejszyć nam napięcie (kawa, słodycze, alkohol).
Toksyny, z którymi mamy do czynienia przez całe nasze życie można podzielić na dwie grupy:
I – homotoksyny (ludzkie toksyny) egzogenne, które mogą dostać się do organizmu z zewnątrz – drogą pokarmową, a także przez skórę, która jest półprzepuszczalna oraz drogami oddechowymi.
II - homotoksyny endogenne, które pochodzą z wewnątrz ciała człowieka, a powstają w przebiegu różnych reakcji fizjologicznych (prawidłowych) i patologicznych (nieprawidłowych). Przykładami homotoksyn endogennych jest np.:
- histamina – hormon tkankowy obecny w wielu różnych komórkach, z których uwalniany jest w stanach alergii. Histamina jest odpowiedzialna za większość typowych objawów alergii. Nasila ona wrażliwość na ból, wywołuje kołatanie serca i zwiększa wydzielanie soku żołądkowego.
- kreatyna – substancja, która powstaje w procesach przemiany materii i wydalana jest przez nerki w postaci kreatyniny. Porównanie stężenia kreatyniny we krwi z

Czasopisma

---

W latach 1993 - 2004 Instytut wydawał dwa kwartalniki. "Medycynę Biologiczną” (dotyczącą badań i terapii biochemicznych) i "Biologiczną Medycynę Weterynaryjną" (opisującą badania i terapie biochemiczne w ramach nauk weterynaryjnych). Obecnie podejmuje wydawanie czasopisma "Psychosomatics and Sexology".






Dzięki uprzejmości redakcji czasopisma "SZTUKA LECZENIA" dostępne są następujące artykuły:

Prof. dr hab. n. med. Bohdan Wasilewski: HOMOTOKSYKOLOGIA KONTYNUACJĄ HOMEOPATII

Układ nerwowy a układ odpornościowy – czyli wpływ emocji na zdrowie

---

dr n. med. Katarzyna Siewierska-Wasilewska
specjalista immunolog, mikrobiolog
kwasilewska@ips.pl
Centrum Medyczne Instytutu Psychosomatycznego Warszawa,
ul. Mokotowska 3 lok.6
tel.: (0-22) 845 57 84


Od czasów Hipokratesa, przy stawianiu diagnozy i wyborze sposobu leczenia brano pod uwagę nie tylko objawy zgłaszane przez pacjenta, ale także płeć, warunki bytowe i tryb życia, klimat oraz uwarunkowania natury społecznej i politycznej. W dzisiejszych czasach powszechne są schorzenia wywołane przez stres. Zgodnie z definicją: „Stres to stan, który charakteryzowany jest przez silne emocje negatywne, takie jak strach, lęk, złość, wrogość a także inne stany emocjonalne wywołujące dystres oraz sprężone z nimi zmiany fizjologiczne i biochemiczne, ewidentnie przekraczające bazalny poziom aktywacji”. Schorzenia, w których jedną ze składowych stanowi stres określamy jako choroby psychosomatyczne, a zaliczamy do nich migrenę, bóle głowy, wrzody żołądka i dwunastnicy, zespół jelita drażliwego, nadciśnienie, astmę, wzmożone napięcie mięśni i przewlekłe zmęczenie. Istnieje również coraz liczniejsza grupa schorzeń, których występowanie samo w sobie jest bardzo stresujące, jak choroby nowotworowe czy stwardnienie rozsiane. Niestety współczesna medycyna konwencjonalna bardzo często zapomina o tej jakże istotnej składowej, jaką jest stan umysłu, stres i emocje w odniesieniu do kondycji fizycznej chorego. W ostatnim okresie w Europie Zachodniej coraz powszechniejsza jest świadomość bezpośrednich związków łączących umysł i ciało – badaniem tych relacji zajmuje się psychoneurologia. Nie neguje się roli, jaką w występowaniu objawów chorobowych odgrywają czynniki organiczne – nie ulega wątpliwości, że wirusy, bakterie i inne mikroorganizmy wywołują choroby; że toksyczne odpady, promieniowanie, anomalie genetyczne także mogą być przyczyną wielu zmian. Jednak fakt, czy jakieś schorzenie się u nas pojawi, jaka jest dynamika przebiegu choroby oraz czy uda się nam wyzdrowieć czy nie w znacznej mierze zależy od naszego stanu psychicznego i emocjonalnego. Jak pisze Marc Ian Barasch w „The Healing Path”: „ Medycyna zaczyna dostrzegać, że nie można mówić o przyczynach choroby, nie zajmując się trybem życia i sposobem odżywiania pacjenta, jego otoczeniem, warunkami środowiska naturalnego, w którym żyje, a także, co prawdopodobnie należy uznać za najciekawsze, stanem jego świadomości i emocjami”.
W 1974 roku w laboratorium Wydziału Medycyny i Stomatologii Uniwersytetu w Rochester dokonano odkrycia, które zmieniło biologiczną mapę ciała – psycholog Robert Ader stwierdził, że system immunologiczny potrafi, podobnie jak mózg, uczyć się. Opublikowane przez niego badania stanowiły prawdziwy szok dla świata medycznego, gdyż aż do tamtej pory uważano, iż tylko mózg i ośrodkowy układ nerwowy mogą reagować na różne doznania, zmieniając schematy swego działania. Odkrycie Adera skłoniło uczonych do dalszych poszukiwań, które zaowocowały znalezieniem wielu połączeń, za pomocą których ośrodkowy układ nerwowy i system immunologiczny komunikują się ze sobą. Dzięki tej sieci dróg biologicznych umysł, emocje i ciało nie są od siebie oddzielone, ale przeciwnie, ściśle ze sobą połączone.
System immunologiczny jest – jak ujął to Francisco Varela z paryskiej École Polytechnique – „mózgiem ciała”, określającym jego poczucie samego siebie, to znaczy rozeznanie tego, co do niego należy, a co nie. Komórki odpornościowe krążą z krwią po całym ciele, stykając się praktycznie ze wszystkimi pozostałymi komórkami. Te spośród nich, które rozpoznają, zostawiają w spokoju, inne, które są dla nich obce, atakują. Atak taki albo broni nas przed wirusami, bakteriami i komórkami rakowymi, albo jeśli komórki odpornościowe błędnie zidentyfikują własne tkanki jako obce komórki własnego ciała – wywołują chorobę z autoimmunizacji, tak jak niektóre postacie alergii czy toczeń. Aż do dnia, w

Wpływ mikroflory jelitowej na układ odpornościowy człowieka

---

dr n. med. Katarzyna Siewierska-Wasilewska
specjalista immunolog, mikrobiolog
e-mail: k.wasilewska@ips.pl
Centrum Medyczne Instytutu Psychosomatycznego Warszawa

„Żeby żywność była waszym lekiem”
Hipokrates

Na układ odpornościowy człowieka ma wpływ wiele czynników, są to cechy osobowościowe, dziedziczne, higiena a także właściwe odżywianie. Odnosząc się do tego ostatniego można powiedzieć, że nie wystarczy mieć pełny brzuch, aby być zdrowym, ale nasze zdrowie zależy również od tego co się w tym brzuchu znajduje. Pamiętajmy, iż urozmaicona i prawidłowo skomponowana dieta to podstawy mocnej i trwałej odporności. Wychodząc z założenia, iż potraficie Państwo prawidłowo się odżywiać, chciałabym w serii wykładów, przybliżyć Państwu jakie ma to znaczenie dla naszej odporności.
Na powierzchni błon śluzowych i skóry człowieka znajdują się liczne drobnoustroje należące do różnych gatunków i szczepów. Najwięcej z nich występuje w jelitach. W jelitach człowieka znajduje się ponad 400 gatunków drobnoustrojów, a ich skład może różnić się u poszczególnych osobników.
Do początkowego odcinka przewodu pokarmowego liczne drobnoustroje dostają się z płynami i pokarmami pochodzenia roślinnego i zwierzęcego. Przedostają się one następnie do żołądka, gdzie większość z nich ginie pod wpływem działania kwasu solnego żołądka. W treści żołądkowej znajduje się niewielka ilość bakterii (około 1000 drobnoustrojów w 1 ml), są to głównie drobnoustroje tlenowe i Gram-dodatnie. W jelicie cienkim liczba drobnoustrojów wzrasta przeciętnie 10-100- krotnie, ale nadal wynosi nie więcej niż 100 tys. bakterii na 1g (ml) treści. Inaczej wygląda sytuacja w jelicie grubym, tu zawartość bakterii wzrasta bardzo gwałtownie, dochodząc nawet do 1 biliona bakterii na 1g (ml) treści. Zmianie ulega także ich skład, zaczynają przeważać drobnoustroje beztlenowe (względne i bezwzględne), takie jak: Bacteroides, Bifidobacterium, Fusobacterium, Eubacterium, Clostridium i in. W wydalanym kale około 1/3 suchej masy stanowią bakterie. Człowiek wydala przeciętnie od 0,25-0,5kg kału na dobę, w którym znajduje się średnio około 80-150 bilionów bakterii. W przeliczeniu na populację zamieszkującą nasz glob – codziennie około 5 mld ludzi wydala średnio ½ mln ton bakterii. Większość z tych bakterii ginie na skutek kontaktu z tlenem, pozostałe przeżywają wchodząc w łańcuch pokarmowy organizmów żywych.
Obecna w jelitach flora bakteryjna ma bezpośredni wpływ nie tylko na prawidłowe funkcjonowanie naszego układu trawiennego, ale również układu odpornościowego. Stan naszych jelit i ich flora odgrywają zatem istotną rolę w naszym życiu i zdrowiu. Prawidłowa flora przewodu pokarmowego jest warunkiem zachowania zdrowia, ponieważ bakterie te decydują o odporności zakaźnej, są głównym czynnikiem warunkującym dezaktywację mutagenów i karcynogenów (czynniki odpowiedzialne za rozwój nowotworów), biorą udział w produkcji wielu witamin (witaminy K oraz witamin z grupy B), wspomagają wchłanianie elektrolitów – soli sodu, potasu, magnezu, poprawiają przyswajalność innych substancji mineralnych, ograniczają wchłanianie patogennego cholesterolu, umożliwiają fermentację błonnika pokarmowego. Według najnowszych badań opublikowanych w 2006 roku przez naukowców z USA, skład naszej flory bakteryjnej może wpływać na ilość energii uzyskiwanej z pokarmu, a przez to i na masę ciała. Wykryto, iż bakterie jelitowe wpływają na aktywność genów odpowiedzialnych za odkładanie się tłuszczów w tkance tłuszczowej oraz blokują w mięśniach i wątrobie aktywność białka AMPK, które jest czujnikiem potrzeb energetycznych organizmu i pobudza procesy rozkładu tłuszczów oraz uwalniania z nich energii.
Reasumując można porównać nasze jelita i ich zawartość do maszyny, z którą połączone są różne tryby wzajemnie się uzupełniające. Prawidłowe funkcjonowanie przewodu pokarmowego ma wpływ na działanie systemu nerwowego, systemu wewnątrzwydzielniczego (związanego z wy

Psychosomatyka

---

ZABURZENIA PSYCHOSOMATYCZNE


Psychosomatyka to „dział medycyny badający wzajemne związki między zaburzeniami psychicznymi i somatycznymi, a w szczególności uwarunkowania powstawania i leczenia zaburzeń psychosomatycznych”.

Według definicji Światowej Organizacji Zdrowia choroby psychosomatyczne to:
"choroby przebiegające albo pod postacią zaburzeń funkcji, albo zmian organicznych dotyczących poszczególnych narządów czy układów, w przebiegu których czynniki psychiczne odgrywają istotną rolę w występowaniu objawów chorobowych, ich zaostrzeniu i zejściu choroby”.

Choroba psychosomatyczna w medycynie to taka choroba, w której powstawaniu główną rolę odgrywają czynniki psychiczne. Na rozwój chorób psychosomatycznych ma wpływ silny, długotrwały stres.

Do chorób psychosomatycznych zalicza się:
- zaburzenia odżywiania (jadłowstręt psychiczny, otyłość)
- choroba wrzodowa
- niektóre przypadki nadciśnienia tętniczego
- alergie
- atopowe zapalenie skóry
- astma oskrzelowa
- migreny
- zaburzenia snu

PROBLEMY PSYCHOSOMATYCZNE W KARDIOLOGII
Większość specjalistów wskazuje na istnienie związków przyczynowych między szerokim zakresem czynników społecznych a występowaniem chorób sercowo-naczyniowych na świecie. Szybsze tempo życia, bardziej skomplikowane stosunki społeczne i stosunek człowieka do środowiska, gwałtowność filogenetycznie ustalonych biorytmów, powstanie licznych chemicznych i fizycznych skutków wymagają od ciała gwałtownej, wielopoziomowej adaptacji w czasie. Wszystko to niewątpliwie przyczynia się do patologii układu krążenia. Na podstawie współczesnego stanu wiedzy za niewątpliwe uważa się, że czynniki psychogenne przyczyniają się do powstania samoistnego nadciśnienia i choroby niedokrwiennej serca. Na uwarunkowania tych chorób składa się łańcuch mechanizmów fizjologicznych kontrolujących tętnicze ciśnienie krwi, który zawiera liczne ogniwa – od ośrodkowego układu nerwowego do hormonalnego i czynniki związane z systemem funkcjonowania poszczególnych narządów. Stres emocjonalny uszkadza mechanizmy regulujące i wtedy wywołuje on patologię, która zachodzi w sercu i tętnicach wieńcowych. Istnieje ścisły związek między uporczywym (lasting) i przewlekłym (chronic) dyskomfortem psychicznym, nerwowym lub psychicznym wyczerpaniem, a ostrym urazem psychicznym, mającym wpływ na powstanie zawału mięśnia sercowego.

PROBLEMY PSYCHOSOMATYCZNE W GASTROENTEROLOGII
Dolegliwości ze strony układu pokarmowego są jednym z głównych czynników kształtujących samoocenę jakości zdrowia. W krajach wysoko rozwiniętych obserwuje się szybki wzrost częstości występowania zaburzeń przewodu pokarmowego, w tym w szczególności o znaczącym udziale czynników psychogennych w patogenezie (np. colon irritabile, morbus Crohn).
Nadmierna konsumpcja leków, zła dieta, infekcje bakteryjne, długotrwały stres prowadzą do zmian w prawidłowym składzie mikroflory jelit - dysbiozy. Obecna w jelitach flora bakteryjna ma bezpośredni wpływ nie tylko na prawidłowe funkcjonowanie naszego układu trawiennego, ale również układu odpornościowego. Bakterie te decydują o odporności zakaźnej, są głównym czynnikiem warunkującym dezaktywację mutagenów i karcynogenów, biorą udział w produkcji wielu witamin, wspomagają wchłanianie elektrolitów, ograniczają wchłanianie patogennego cholesterolu, umożliwiają fermentację błonnika. Prawidłowe funkcjonowanie przewodu pokarmowego jest związane z mikroflorą, która go zasiedla, ma wpływ na działanie systemu immunologicznego, systemu wewnątrzwydzielniczego, systemu nerwowego, a także naszej psychiki. Wszystkie elementy tych systemów są ze sobą powiązane pomimo dzielących je barier, takich jak np. ściany jelit, pomagających zachować homeostazę oraz utrzymywać optymalne środowisko dla funkcjonowania organizmu.
W przypadku przewlekłego oddziaływania stresu i przewlekłego przebiegu chorób somatycznych niezbędne jest dla utrzymania optymalnego poziomu jakości zdrowia, monitorowanie stanu mikroflory

GRUPY BALINTA

---

Instytut Psychosomatyczny w porozumieniu z Polskim Stowarzyszeniem Balintowskim prowadzi szkolenie "Grupy Balinta", które kończą się uzyskaniem Certyfikatu lidera grup Balinta.

Szkolenie przebiega pod nadzorem Polskiego Stowarzyszenia Balintowskiego oraz International Balint Society.

W chwili obecnej prowadzimy nabór na II edycję tego szkolenia.

Miejsce zajęć: Centrum Medyczne IPS
ul. Mokotowska 3/6
02-822 Warszawa

Termin: zajęcia odbywają się raz w miesiącu w soboty w godz.10.00-17.30 (termin ustalimy w styczniu/lutym 2009 w porozumieniu z grupą).

Koszt jednego spotkania -130 zł

Prowadzący: Licencjonowani Liderzy Grup Balinta

Przyjmowanie zgłoszeń:
Centrum Dydaktyczne IPS
ul.Poleczki 49
02-822 Warszawa
tel/fax 022 33 27 522
email: balint@ips.pl

Grupa zostanie uruchomiona przy minimum 11 osobach.

Serdecznie zapraszamy.

Zapraszamy również do odwiedzenia
Centrum Medycznego IPS Filia Nr 1 NZOZ
ul. Korzona 111
03-571 Warszawa
Tel./ faks (0-22) 678-15-65; 678-15-75; 678-15-85
e-mail: ipskorzona@ips.pl



Specjalistyczne porady lekarskie w zakresie:

* Interna - kardiologia, EKG

* Pediatrii – USG jamy brzusznej, stawów, mięśni

* Laryngologii

* Okulistyki

* Chirurgii ogólnej i naczyniowej

* Dermatologii

* Ginekologii – opieka nad kobietą w ciąży, USG narządów rodnych i piersi

* Pulmonologii

* Psychiatrii

* Psychologii

* Neurologii

* Ortopedii i chirurgii – leczenie wad postawy, schorzeń narządów ruchu, urazów
kostno-mięśniowo-stawowych, skrzywień kręgosłupa, dyskopatii

* Terapia polem magnetycznym

* Medycyna pracy – badania wstępne i okresowe (również w zakładach pracy)

* Badania kierowców

* Badania laboratoryjne, wizyty domowe lekarzy specjalistów

* Opieka nad chorym w domu – także nad chorymi dziećmi



Poradnia świadczy usługi w ramach kontraktów z NFZ w zakresie:

- podstawowej opieki zdrowotnej – POZ

- oraz programów profilaktycznych z zakresu chorób układu krążenia i raka
szyjki macicy

 Dodatkowe informacje:

• Nasi specjaliści pomagają w leczeniu zaburzeń zdrowotnych u dzieci i młodzieży (ADHD, zaburzenia ożywiania, problemy psychologiczne i endokrynologiczne).
• Od ponad 16 lat w ramach Instytutu działają w Warszawie dwie specjalistyczne poradnie dla dzieci i dorosłych.
• Posiadamy ogromny dorobek naukowy i kilkunastoletnia praktyka
• Świadczymy profesjonalną pomoc psychologiczna i psychiatryczną oraz zapewniamy fachowy i szeroki zakres innych konsultacji lekarskich.
• Terapię prowadzimy w języku polskim, angielskim i niemieckim.
• W zakresie podstawowej opieki zdrowotnej współpracujemy na stałe z Narodowym Funduszem Zdrowia.